Üç koltukta bir kişi, bir lokmaya muhtaç milyonlar
Bu ülkede terazinin kefeleri çoktan şaştı. Bir kefede, yıllarca çalışmış, alın teriyle ömrünü tüketmiş emekliler var. Diğer kefede ise aynı anda üç koltuğa oturtulmuş, üç ayrı görevle ödüllendirilmiş idareciler… Aradaki uçurum artık rakamlarla değil, vicdanla ölçülüyor. En düşük maaşlı emekliye verilen 1065 liralık ek zam, geçim derdine çare değil; olsa olsa sabır testidir. Pazarda filesi yarım kalan, mutfağında tencere kaynamayan emekliye “zam yaptık” denilirken, aynı anda tek bir kişiye üç görev ve üç maaş verilmesi bu düzenin en çıplak fotoğrafıdır. Asgari ücretli ay sonunu nasıl getireceğini düşünürken, emekli torununa harçlık verememenin mahcubiyetini yaşarken; yukarıda bir yerlerde gözler bağlanıyor, kulaklar tıkanıyor. Duvara kocaman bir yazı asılıyor adeta: Görmezden gel. Bu bir karikatür değil sadece; bu, toplumun alt katmanlarında biriken öfkenin, üst katmanlarda biriken servetle yan yana duruşudur. Ve her geçen gün bu çelişki biraz daha büyüyor.